Het Mausoleum van Augustus

Voor wie Rome binnenkwam vanaf de Via Flaminia, leken het Mausoleum, het Horologium en de Ara Pacis op een rij te staan. Het Mausoleum, waarschijnlijk geïnspireerd op de grote tomben van Griekse koningen, werd in 29 v.Chr. door Augustus gebouwd. De naam zelf was verbonden met dynastieke tomben en het gebruik die zo te noemen, beginnend bij Koning Mausolus van Caria. Verder moet ook het voorbeeld zijn gebruikt van tomben met een timpaan van adellijke Romeinen, die in de 2e eeuw v.Chr. vaak werden gebouwd door families (zoals het Monument voor Cercilia Metella op de Appia Antica). Door de eeuwen heen veranderde het bouwwerk en werd het voor vele doeleinden gebrukt. In de 17e eeuw werd het door de familie Colonna veranderd in een vestiging. Verder werd het gebruikt als steengroeve voor travertijn, als wijngaard, theater, tuin en concertzaal. In 1936 werden de resten blootgelegd en bestudeerd. Hoewel bij de reconstructie wel wat giswerk kwam kijken, is toch een algemeen idee van het mausoleum ontstaan. Aan de buitenkant bevond zich een travertijnen omheining van twaalf meter hoog. De ingang, met twee obelisken ervoor, zat aan de zuidzijde. Hierop was de beroemde autobiografie van de keizer gegraveerd: de res gestae divi Augusti. Een kopie hiervan, die kan worden beschouwd als Augustus' spirituele en politieke erfenis, is bewaard gebleven doordat vele kopieën zijn gemaakt in het keizerrijk, en bevindt zich in Ankara (Monumentum Anycyrarum). Een moderne kopie is te zien op de gevel van het paviljoen met daarin de Ara Pacis. "Ik heb het Capitolium en het Theater van Pompejus, beide zeer kostbare werken, gerestaureerd, maar mijn naam er niet in gegraveerd. Ik heb de aquaducten hersteld, die door de tijd op vele plaatsen beschadigd waren, en de transportcapaciteit van het Water, Marcia geheten, verdubbeld door een nieuwe bron aan de loop toe te voegen. Ik heb het Forum Julium voltooid en ook de basiliek tussen de Tempel van Pollux en de Tempel van Saturnus, werken die waren begonnen en nagenoeg voltooidwaren door mijn vader. Toen deze basiliek werd vernietigd bij een brand, begon ik hem opnieuw te bouwen op een groter terrein, waarna ik hem heb gewijd aan mijn kinderen (...) Consul voor de zesde keer, met instemming van de senaat heb ik 82 tempels van de goden in de stad hersteld (...) Consul voor de zevende keer, ik heb de Via Flaminia, van de stad tot Ariminum, en alle bruggen gerestaureerd..." De ronde binnenzijde, met een diameter van 87 meter, was ingewikkeld en bestond uit een aantal concentrische muren, waarvan de meeste niet begaanbaar waren. De eerste ring van tufsteen was 4,35 meter dik en bevatte een aantal uitgehakte tweede en derde ring waren gemaakt in opus reticulatum en waren onderling verbonden door ronde muren met niet-toegankelijke kamers. De volgende muur was vijf meter dik en strekte zich uit tot de buitenzijde. Vanaf hier liep een gang om de grafkamer, in het midden van het bouwwerk. De grafkamer, ook rond, kon worden betreden via een ingang op een as met de buitenste. De binnenmuren bevatten drie nissen waarin as werd bijgezet van de familie van de keizer, inclusief Marcellus, Octavia, Agrippa en Lucius en Gaius Caesar. In het midden bevond de nis van Augustus zich, precies onder zijn bronzen beeld dat boven op het gebouw stond. Boven en rond het monument was een groot groen gebied.