De Saepta

De Saepta Julia, in de Oudheid een stemgebied, was een rechthoekige ruimte met portieken (310x120 meter) ten oosten van het Pantheon. Caesar startte de bouw in 54 v.Chr. ter vervanging van de eerste Republikeinse Saepta. Na diens dood werd de bouw in 27 v.Chr. voltooid door Agrippa. Het terrein was omheind (saepta betekent 'omheiningen') en het binnenste deel in gangen verdeeld. Stemrechtigden brachten hun stem uit binnen de desbetreffende centurie volgens procedures die tevens waren gebaseerd op economische status. Dit bepaalde ook het soort militaire dienst en de deelname in de politiek. Elke centurie vormde een stemeenheid. Vanaf de 2de eeuw v.Chr. werden vele wijzigingen aangebracht in dit systeem, hoofdzakelijk omdat het belang van de individuele burger afnam door de macht van politieke groepen en massa's 'klanten' die werden verleid door de dominante oligarchieën. Met de instelling van het principaat verloor de Comitia ook zijn macht en werd meer een formaliteit. Zelfs de Saepta werd dus gedeeltelijk nutteloos, totdat hij ongebouwd werd tot een plein met portieken, dat was versierd met beelden en waar later een kunst- en antiekmarkt werd gehouden.